Emotsional intellekt – hr menejerlarning qaror qabul qilish kompetensiyasining determinanti sifatida

Авторы

  • Muhammadjon Abdukarimov Автор

DOI:

https://doi.org/10.5281/zenodo.20132510

Ключевые слова:

emotsional intellekt, HR menejment, qaror qabul qilish, kompetensiya, liderlik, stressni boshqarish.

Аннотация

HR menejerlar faoliyatida emotsional intellektning qaror qabul qilish kompetensiyasiga ta’siri ilmiy jihatdan
tahlil qilingan. Shuningdek, zamonaviy empirik tadqiqotlar asosida statistik ma’lumotlar keltirilgan hamda emotsional
intellektning liderlik, stressni boshqarish va samarali kommunikatsiyani ta’minlashdagi o‘rni yoritilgan. Tadqiqot natijalari
HR menejerlarning professional kompetensiyalarini rivojlantirishda emotsional intellekt muhim omil ekanligini ko‘rsatadi

Биография автора

  • Muhammadjon Abdukarimov

    Toshkent amaliy fanlar universiteti
    “Psixologiya” kafedrasi o‘qituvchisi

Библиографические ссылки

1. Salovey, P., & Mayer, J. D. (1990). Emotional intelligence. Imagination, Cognition and Personality, 9(3), 185–211.

2. Mayer, J. D., Salovey, P., & Caruso, D. R. (2004). Emotional intelligence: Theory, findings, and implications. Psychological

Inquiry, 15(3), 197–215.

3. Goleman, D. (2006). Social Intelligence: The New Science of Human Relationships. – New York: Bantam Books.

4. O’Boyle, E. H., Humphrey, R. H., Pollack, J. M., Hawver, T. H., & Story, P. A. (2011). The relation between emotional

intelligence and job performance: A meta-analysis. Journal of Organizational Behavior, 32(5), 788–818.

5. Miao, C., Humphrey, R. H., & Qian, S. (2017). A meta-analysis of emotional intelligence and work attitudes. Journal of

Occupational and Organizational Psychology, 90(2), 177–202.

6. Côté, S. (2014). Emotional intelligence in organizations. Annual Review of Organizational Psychology and Organizational

Behavior, 1, 459–488

Опубликован

2026-05-06

Как цитировать

Emotsional intellekt – hr menejerlarning qaror qabul qilish kompetensiyasining determinanti sifatida. (2026). MAKTABGACHA VA MAKTAB TA’LIMI JURNALI, 4(5). https://doi.org/10.5281/zenodo.20132510