Chust va Samarqandda ekoturizm rivojlanishida milliy hunarmandchilikning o‘rni va ahamiyati
DOI:
https://doi.org/10.5281/zenodo.21474406Ключевые слова:
xususiylashtirish, xususiyat, bozor, shirkat, pichoq, do‘ppi, naqqosh, kashtado‘z, zargarlik, shoyi, atlas, toshtaroshlik, ko‘pchilik, mahsido‘zlik, egarchilik.Аннотация
Maqolada milliy hunarmandchilik rivojlangan joyda, albatta, uning tarixiy ekoturizm bozorlari ham o‘ziga xos
xususiyatlarga ega. Chust bozori xuddi shunday sharqona xususiyatlarni saqlab qolgan bozorlardan biri. Bozorda behisob
hunarmand kosiblar, tikuvchilar, dehqonlar, davlat va shirkatlar buyumlarini sotuvchilar minglab xilma-xil buyumlarni oldisotdi
qiladilar. Bunday bozorlarda topilmaydigan buyumning o‘zi yo‘q. Ayniqsa, bu bozorga Chust do‘ppisi-yu, Chust
pichog‘
ini xarid qilish uchun turli joylardan, hattoki xorijdan xaridorlar keladilar. Pichoq haqida so‘z yuritar ekanmiz, beixtiyor:
“Pichoq – bu yarim rizq” degan xalqimizning hikmatli iborasi yodga keladi. Buning tagida purma’no ko‘p. Agar
tarixga nazar tashlasak, avvallari xalqimizning ko‘chmanchi va yarim ko‘chmanchi bo‘lganligi, asosan, chorvachilik bilan
shug‘ullanganliklarini ko‘rishimiz mumkin. Chorvador xalq uchun pichoqning bo‘lishi bebaho. Chunki u yoki bu sababga
ko‘ra, so‘yilishi kerak bo‘lgan hayvonni halollash uchun pichoq chorvadorning ajralmas ish quroli. Shu bois erkaklar doimo
o‘z yonida pichoq olib yurganlar. Pichoqqa talab katta va uni olib yurish rasm bo‘lgan. Bu qoidaga qat’iy amal qilingan
Библиографические ссылки
1. Mirziyoyev Sh.M. Milliy taraqqiyot yo‘limizni qat’iyat bilan davom ettirib, yangi bosqichga ko‘taramiz. – Toshkent:
O‘zbekiston, 2019. – 591 b.
2. Karimov I.A. Jahon moliyaviy-iqtisodiy inqirozi. O‘zbekiston sharoitida uni bartaraf etishning yo‘llari va choralari. –
Toshkent: O‘zbekiston, 2009. – 48 b.
3. Kuraxmedov A. Samarqandlik hunarmandlar // Fan va turmush. – 2000. – 5-son. – 21–22-betlar.
4. Suleymanov I.K. O kadrovom potensiale remeslennikov v Uzbekistane 20-kh godov // Obshchestvennye nauki v
Uzbekistane. – 1998. – № 6. – S. 43–44.
5. To‘xtayev A.Q. O‘zbekistonda milliy hunarmandchilik va uni “sotsialistik” asosda sanoatlashtirishning ijtimoiy oqibatlari
(1917–1941-yillar): tarix fanlari nomzodi ... dis. avtoref. – Toshkent, 2001.
6. Qilichev U.A. O‘zbekistonda milliy hunarmandchilikning rivojlanishi (1991–2006-yillar): tarix fanlari nomzodi ... dis.
avtoref. – Toshkent, 2010.
7. Hamidova M. O‘zbekistonning kashtasi-yu zardo‘zi // Fan va turmush. – 2000. – 5-son. – 39–40-betlar.
8. Пещерева Е.М. Гончарное производство Средней Азии. – М.; Л., 1959.
9. Развадский В. Опыт исследования гончарного и некоторых других кустарных промыслов в Туркестанском крае.
– Ташкент, 1916.
10. Rassudova R. O‘zbek kashtachilik san’ati. – Toshkent, 1961.
11. Рахимов М.К. Народные принципы в современной художественной керамике Узбекистана. – Ташкент, 1964.
12. Sohibqiron Amir Temur davrida hunarmandchilik // Toshkent oqshomi gazetasi. – 2004-yil, iyul.
13. Sergeev B. O‘zbekistonda misgarlik. – Toshkent, 1963.
14. Faxretdinova D.A. Yuvelirnoe iskusstvo Uzbekistana. – Tashkent, 1998. – S. 64.
15. Chepeloveskaya G.I. Kashtachilik. O‘zbekiston so‘zanasi. – Toshkent, 1961
Загрузки
Опубликован
Выпуск
Раздел
Лицензия
Copyright (c) 2026 MAKTABGACHA VA MAKTAB TA’LIMI JURNALI
Это произведение доступно по лицензии Creative Commons «Attribution» («Атрибуция») 4.0 Всемирная.
